Disrepute

1. (n.) Loss of reputation; disesteem; discredit; as to fall into disrepute.

2. (v. t.) To bring into disreputation; to hold in dishonor.

Thesaurus Entries

abhorrence, abjuration, abjurement, affront, antipathy, arrogance, aspersion, atrocity, audacity, aversion, bold front, boldness, brash bearing, brashness, brassiness, bravado, brazenfacedness, brazenness, brickbat, bumptiousness, cheekiness, chucking, chucking out, cockiness, contemptuousness, contradiction, contumacy, contumely, cut, daring, daringness, declination, declining, defial, defiance, defying, denial, denigration, deprecation, depreciation, derision, despisal, despising, despite, disapproval, discard, disclamation, discommendation, discounting, discredit, disdain, disesteem, disfavor, disgust, dishonor, dismissal, disownment, disparagement, dispraise, disregard, disrepute, disrespectfulness, distaste, disvaluation, dump, enormity, exception, exclusion, face of brass, flippancy, flout, flouting, freshness, gibe, hate, hatred, humiliation, ignominy, ignoring, impertinence, impudence, indignity, infamy, injury, insolence, insult, jeer, jeering, loathing, mock, mockery, nonacceptance, nonapproval, nonconsideration, odium, offense, opprobrium, outrage, passing by, pertness, put-down, putting away, putting out, rebuff, recalcitrance, recantation, refusal, rejection, renouncement, repudiation, repugnance, repulse, ridicule, rudeness, sauciness, scoff, scorn, scouting, scurrility, shame, spurning, stubbornness, taunt, throwing out, turning out, uncomplimentary remark